Voorjaarspijn of Winterblues? Eén remedie: Bodixel brengt huisconcerten Muziek en verhalen bij u thuis Laat de gezelligheid en warmte nog even duren Het gebeurt dat tijdens deze donkere dagen men zich lusteloos, vermoeid en prikkelbaar voelt. Enkele maanden geleden was er nog die energie, en nu de feesten voorbij zijn is er de leegte? ... Winterblues. Is dat het juiste woord voor het onbestendige gevoel dat om sommigen hun schouders hangt als een te grote jas? Is dat een omschrijving van een soort troosteloosheid die dagelijks opnieuw komt aanbellen? Winterblues. Is dat wat doet huiveren bij het idee dat de feesten pas voorbij zijn en dat het er niet vrolijker op is geworden? Ja, dat de kou, de nattigheid en de grauwheid nog tot maart zou voortduren? Hier is de oplossing. Haal Bodixel met hun muziek en verhalen in uw living. Met 'Winterhanden' speelden we in november en december bij families thuis in de living, in kerkjes en op winterparties. Maar de koude winterdagen zijn niet over. Integendeel, ze vragen om nog meer warmte, gezelligheid en intimiteit. Vraagt u ons in januari dan brengen wij verhalen over sneeuwwandelingen en de terugtocht van de drie koningen. Of de winterkoude als metafoor voor het gebrek aan liefde. Maar ook over Pallieter en de sneeuw (Timmermans). In februari is er de warmte van Valentijn en de kriebels van de verliefdheid. Dan kunnen we niet anders dan een verhaal lezen van Gabriel Garcia Marquez. En poëzie van Pablo Neruda. En altijd zingen we liefdesliederen. Enfin, we wandelen in warmte. En waar u ons vergezelt, vertellen en zingen wij. Jan Vanlangendonck (Radio 1) brengt de verhalen. Bodixel is de groep rond zanger Ludo Vandeau (zang en gitaar). Daarnaast is er Siegfried Van Schuylenbergh (mandoline, dobro, banjo en klassieke gitaar), Lode Vercampt (cello) en Stijn Bettens (accordeon en zang). Samen brengen ze nieuwe en andere liederen: eigen werk uit hun drie cd's en de nieuwe cd die in 2010 verschijnt, Franse en Spaanse chansons. Wintermuziek met accordeon en cello. Een liefdeslied uit Argentinië dat de eenzaamheid verdrijft. De musette 'la douce joie' die danst. En enkele vergeten pareltjes uit ons eigen Vlaams repertoire. Verhalen en muziek die een eerlijk gevoel vertolken en recht naar het hart gaan. In talen die op het lijf geschreven staan brengt Bodixel ontroering en gezelligheid. Om warmte te creëren in deze tijden van verwarring. Om de winterblues te verjagen. Speelperiode: Van januari tot maart: 'Winterblues – weg met de voorjaarsdepressies.' Van maart tot en met de zomer: 'Lange dagen' Duur: 1 uur 25 minuten – of twee keer drie kwartier – of langer - of korter - volgens uw wensen Overal mogelijk: liefst bij u thuis in de living - of in kerken, kapelletjes, kleine zaaltjes. Bodixel speelt akoestisch, vlakbij de mensen (zonder geluidsinstallatie - tenzij u dat wenst). U kan dat organiseren voor of met uw familie, of u organiseert dit samen met buren en/of vrienden. Of een organisatie. Eindelijk eens iets anders. Prijs: slechts 500 euro – en dat voor vier muzikanten en één verteller! Meer info en contact: ludo.vandeau@telenet.be - www.bodixel.be - 09 223 06 34. December 2009, kerkje Kortrijk-Dutsel December 2009, huisconcert Beveren-Leie Winterdepressie Winterblues, ook wel bekend als herfstmoeheid, voorjaarsmoeheid of 'subsyndromal SAD' oftewel winterdepressie. Winterblues treedt op van september tot maart, gedurende de donkere dagen van het jaar. Winterdepressies komen iets frequenter voor in noordelijk gelegen landen in vergelijking met zuiderse landen met meer zonlicht, maar ook in Italië wordt het percentage geschat op ong. 10 procent. Misschien zijn mensen uit noordelijke landen genetisch beter aangepast aan het tekort aan licht. Daarom zingt Bodixel in het Frans en Spaans. Geen beter medicijn denkbaar. *** Bodixel @ Music Village - Les Ancêtres - 3 juli 2008 "De l'émotion ou de la passion, des arrangements subtils, de la virtuosité... La palette Bodixel est riche. 'Petite Chanson' toujours sur l'album Marguerite. 'Roses Jaunes' (album Métropole): de la chanson française à texte, traditionnelle, d'excellente facture: '... J'ai vendu des livres aux aveugles / Construit des gares où n'arrive aucun train...'. D'un autre niveau que Star Academy. Un rôle prépondérant pour le violoncelle et le piano, pour ce slow tune. (...) Une intro au piano pour 'Buffet de la gare'... 'Derrière mon dos un couple s'est attablé...' Un regard bienveillant sur la vie de tous les jours, la poésie quotidienne des petites choses banales... L'univers décrit par Jacques Brel ou par les paroliers d'Edith Piaf. Les harmonies vocales des brothers font mouche et la qualité de l'instrumentation est magistrale. Elly prend place sur un tabouret pour 'L'autoroute', introduit par un violoncelle plaintif. Un titre nostalgique, pour lequel les lignes gémissantes du dobro donnent le ton. Un texte inspiré '... à l'instant même où il a perdu son cordon ombilical il a aussi perdu toute son intelligence...' ou 'la question n'est pas comment tu joues le jeu mais où tu le joues...'. Nous sommes tous des prostitués, non? 'La même vieille Suzy' mélancolique. Vieillir, c'est moche les gars! Faire semblant, se déguiser... À quoi bon? Le matin, au réveil: sueur axillaire et haleine fétide... Triste réalité! Les percus amorcent un changement de tempo, le piano se fait jazzy, la guitare vire Wes Montgomery: du swing, baby! Siegfried, l'homme à tout faire, kan alles!" (Les Ancêtres, 3 juli 2008) De Standaard over Bodixel "Bodixel debuteerde in 2002 met de cd Todo Cambia. Met de cd Métropole ontpopte het zich al snel tot een ensemble met Frans- en Spaanstalig werk. De kern bestond uit de broers Ludo en Bruno , die thuis opgroeiden met veel chanson, en zo een blijvende liefde voor die taal en het Spaans bewaarden. In die vier jaar evolueerde de groep geweldig. Een paar verre tournees in Chili en Cuba voegden ervaring toe. Een label valt er vandaag niet meer op te plakken, maar het voelt onmiskenbaar als de wereld van het chanson... Zijn prachtige donkere stem draagt die bredere groepsklank met zwier - al kan hij ook heel teder een sober lied zingen. Op het podium vertaalde hij het romantischer. "Een ode aan de mens die verloren loopt in de tijd, zijn heil zoekt in koffie en een sigaret, om uiteindelijk triest te beseffen dat niets voor eeuwig blijft", zo kondigde hij het titelnummer van de nieuwe plaat aan. Als zanger en auteur gaat er van Ludo Vandeau een pure, intense overtuigingskracht uit. Dit is een man voor wie zingen haast een missie is." (De Standaard, 28 april 2006) Is deze nieuwsbrief niet goed leesbaar? Surf dan naar http://www.bodixel.be/nl/nieuwsbrief.php?version=23. Als je de nieuwsbrief niet meer wenst te ontvangen, kan je je hier uitschrijven.