|
Ola!
Onze eerste nieuwsbrief is zojuist bij jou aangekomen. We plannen elke maand een brief met anekdotes, nieuwtjes, plannen en weerberichten. En één keer per jaar houden we een drink voor onze trouwste fans... Echt serieus. Schrijf u in en wordt dronken... van weemoed. Is deze e-mail onleesbaar? Surf dan naar http://www.bodixel.be/nl/nieuwsbrief.php?version=01 › Weerbericht
We zijn in volle voorbereiding van ons Cuba-project. Het eerste luik speelt zich af in Cuba waar we enkele concerten zullen geven samen met de Cubaanse percussionist Panga. Er zijn concerten voorzien vooral in en om Havana o.a. Teatro Viejo. Later in die periode zakken we af naar Santa Clara voor een optreden in een honingcoöperatieve van Oxfam. Vanaf september starten we dan met concerten in België. Wij brengen dan enkel Cubaanse liederen en Geertrui Daem is de verteller van gekke, erotische, historische, dwaze en neurotische verhalen. We laten verschillende gezichten van Cuba zien: een sfeer met humor maar eveneens plaats voor kritiek om het embargo. We schreven het reeds in het welkomstwoord: het is een droom om in Cuba te gaan spelen - het enige talent dat er bestaat is je droom realiseren. Evident kost dat energie. En de geschiedenis zegt dat we nu moeten, want de agressie-politiek van Amerika laat zich tot hier voelen. › Anekdote Een voorbeeld. Je vraagt subsidies aan voor reisonkosten naar Cuba. De vlaamse gemeenschap hanteert in het toekennen het criterium van 'prioritaire landen'. Die prioritaire landen volgen de beleidslijn van een regering. In een beleidsnota primeert steeds opnieuw het 'economische' - soms te begrijpen, soms helemaal niet. Om het economisch te spelen als regering moet je internationaal denken en acteren. Dan ben je dus afhankelijk van de groteren... Die groteren hebben in onze wereld veel te zeggen. Zo bepalen zij de economische strategie tegenover 'gevaarlijke' landen waarvoor ze dan allerhande adjectieven gebruiken. Kortom: landen die niet passen binnen de globale economische visie. Dus: bij de prioritaire landen van de vlaamse gemeenschap zit Cuba niet bij... En de heren ministers doen daar heel normaal over. Al dat idealisme, dat progressief denken... waar is dat naar toe? Als je dat hoort, is het debat over globalisering niet abstract: het gaat over namen, gezichten en mensen. De heren ministers kunnen nog wel wat leren van de andersglobalisten of ethische globalisering. Tip: volg de economische politiek van de regering en je zal weten welke landen volgende keer tot de prioritaire landen behoren. Dien dan een project in, hoe slecht het ook is... Je zal geld krijgen. Men is nu wereldwijd bezig met China te verleiden - de mensenrechten worden even opzij gezet want die markt is groot... Ga dus en vermenigvuldig u in China. Hoe dan ook... Wij vliegen in juli naar Cuba en in augustus zijn we terug. › Varkensstallen
Ach dommeriken, ze kweken als konijnen, je komt ze overal tegen. Men zegt dat zelfs de goden wanhopig worden van zoveel tergende domheid. Dus kan je niks beters doen dan ze af en toe eens flink in de zeik te nemen... En dat gaan we ook doen! › Tipsy Dus: je moet uitkijken met wie je samenwerkt. Geld is nog altijd de motor die de wereld doet draaien. En soms bekruipt je een walgelijk gevoel. Muziek, liederen, zingen...het is voor ons iets anders. Maar we weten het: in deze wereld en zeker in het muziekwereldje wordt daar anders over gedacht. Tip 1: kijk uit met wie je samenwerkt! Tip 2: blijf uit de buurt van LnB of Bproducties! › Recepten Mojito Mojito Mojito
Benodigdheden: Rum, 5-7 blaadjes verse munt, ijs, 1 halve limoen, rietsuiker Recept: Prak met een stampertje in een gekoeld cocktailglas een kwart limoen (in twee partjes gesneden) en 1 eetlepel rietsuiker samen tot het sap zich heeft vermengd met de rietsuiker. Vul het glas driekwart vol met gecrushed ijs. Voeg er de rest van de limoen en de muntblaadjes aan toe. Overgiet met 50 ml rum (bvb. Havana Club rum) en voeg er wat water of soda aan toe. Dien op met een rietje en lepeltje om de cocktail te mengen. › Smeekbede Als je het klaarmaakt, nodig ons uit - wij zullen proeven. › Afscheid Volgende maand zijn we er terug. Nog meer weerberichten. Recepten. Verhalen. Ergernissen. Nieuwe plannen. Vernieuwde plannen. Andere medewerksters en medewerkers. Onze affiche voor in Cuba. Onze cd-plannen. Voor je gaat slapen met je mojito dicht bij je, geven we je nog een verhaaltje mee. Neen, geen erotisch - gewoon eentje van Huib Billiet - fantastische man overigens. Gewoon een historisch verhaaltje over de relatie tussen België en Cuba. Volgende keer sturen we iets pikanters mee... › Het verhaaltje: Avenida de Bélgica Toen de Amerikaanse troepen zich in het voorjaar van 1902 uit Cuba terugtrokken, raakte de Belgische diplomatieke dienst even de kluts kwijt. Latijns-Amerikaanse vertegenwoordigers in Brussel drongen aan op een spoedige erkenning van de republiek Cuba. Dat dit nog niet was gebeurd, had met de schaarse belangen te maken. Omdat de Verenigde Staten van plan waren op Cuba een overheersende rol te spelen, was er voor België maar weinig hoop op grote voordelen. Op het politieke vlak raakte de Belgische vertegenwoordiger op Cuba geïrriteerd. De Engelse en Noord-Amerikaanse pers richtte haar pijlen naar de Congo-politiek van Leopold II en enkele Cubaanse kranten namen de kritiek over. De krant La Discusión werd zelfs gedwongen een rechtzetting te publiceren. Charles Renoz kreeg in 1906 zijn bevordering tot consul-generaal voor de Antillen, maar het aantal landgenoten dat toen op Cuba verbleef, was zeer klein. Tussen 1830 en 1844 was slechts één enkele Belg naar Cuba geëmigreerd. Tussen 1901 en 1914 waren dat er twee: één in 1904 en één in 1908. De stad Cienfuegos kreeg in 1904 een Belgisch consulaat. Vier jaar later waren er op het eiland slechts drie Belgische ondernemingen gevestigd. De weduwe H. Alexander voerde allerlei machines in en vertegenwoordigde zowel Vieille Montagne als John Cockerill. De grote koperen ketels met het Belgisch handelsmerk staan in de bierfabriek nog steeds te kijk. De architect K. Bastien had een aannemersbedrijf in Havana en de ingenieur Pierre Droeshout was in de suikerindustrie actief. België zou volgens de Cubaanse vertegenwoordiger in Brussel in 1909 zowat 21 procent van de import aan suikermachines hebben geleverd, naast spoorwegmateriaal en graniet. De Belgische architect Jean Beleau had een belangrijke rol in de voltooiing van het Centro Gallego, een prachtig paleis in de buurt van het Parque Central in Havana. Hij bedacht de marmeren sculpturen in de gevel. Zijn collega en landgenoot Ricardo Struyf leverde de bronzen sculpturen voor de Cubaanse kopie van het Capitolio die in 1929 werd voltooid. Ons land had ondertussen nog een ander waardevol 'product' geëxporteerd. Toen in 1900 de Sociedad Colombófila de La Habana boven de doopvont werd gehouden, werd meteen een lot van de befaamde Belgische duiven besteld. Kort na het begin van de Eerste Wereldoorlog bracht Albert Durieux, directeur van het duivenblad Le Martinet, de beste exemplaren van de befaamdste Belgische kwekers in veiligheid door ze naar Cuba over te brengen. Twintig jaar later trok Guillaume Stassart naar Havana, vergezeld van een lot schitterende hoogvliegers. Uit zijn ontmoeting met de grondlegger van de Cubaanse duivenfederatie, Victor Pérez Lerena, groeide een hartelijke vriendschap. Tenminste één stukje van het Cubaanse grondgebied was Belgische eigendom. Het erfgoed 'California' in het zuid-oosten van het eiland, was een bivakplaats voor liberale rebellen. De eigenares, vrouw van de burggraaf Alphonso Vilain XIV, diende in 1905 een eis tot schadevergoeding in. De rebellen hadden de eigendom beschadigd en twintig stuks vee opgegeten. In dezelfde regio, in Santiago de Cuba was er nog een ander stukje grond dat, ofschoon geen eigendom, met ons land te maken had: het café Bélgica. Het was een centrum van de ontluikende trovabeweging en de geniale zanger Sindo Garay was er een trouwe gast. Charles Renoz werd in februari 1918 tot buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister in Havana benoemd. Toen hij zijn geloofsbrieven overhandigde hadden de Cubanen een mooi voorwendsel om te feesten. Op initiatief van ingenieur Juan Manuel Plenas, alumnus van de Luikse Rijksuniversiteit, keurde het Cubaans parlement op 13 juli 1918 een wet goed die de 21ste juli uitriep tot nationale feestdag op Cuba "als blijk van hulde aan het dappere Belgische volk en zijn legendarische Rey-Caballero". Alle officiële gebouwen op Cuba werden met de Belgische driekleur bevlagd. Deze belgofiele roes zou nog jaren nawerken. Een stukje van een van de belangrijkste straten van de Cubaanse hoofdstad, de Egido, in het verlengde van de Montserrate, werd op 7 juni 1920 tot Avenida de Bélgica gedoopt. Het naambordje hangt er nog steeds, al weet geen sterveling meer wat de aanleiding was. Slaap zoet. Leuke dagen. Veel inspiratie. En vooral: positief denken en niet opgeven, nooit opgeven! Ludo en Bruno Lode, Siegfried, Elly Jan en Geertrui Geert en Bryzze www.bodixchel.com Om je e-mailadres uit te schrijven uit de Bodixchel nieuwsbrief, surf naar deze link |
