› Bruno de Castro

Bruno de Castro was bij Bodixel actief als zanger, pianist en gitarist. Hij was de leadvocal van het vroegere Peak! Samen met zijn broer Ludo is hij al jaren bezig met lied en samenzang; o.a. als duo-zang in Hermania en in het te vroeg gestopte Matola (4 a capella zangers - 1990-1993). Bruno de Castro maakte vervolgens enkele muzikale uitstapjes in andere genres en groepen tot hij in Bodixel een nieuwe adem vond. Met die adem warmt hij nu zijn thuis op met steeds nieuwe humor. Bruno zorgt in Bodixel voor de nodige punch en subtiliteit. Zijn ervaring in pop en rock breekt het folk-etiket open. Zijn getokkel is een verhalenboek. Hij was pianist in de groep Revolvo en treedt ook op in de duo-formatie Hamadrido. De Standaard prijst hem als 'Latijnse pianist'. Veni vidi vici.

› Bart Maris | trompet

Trompettist Bart Maris is een muzikant uit de buitenwijken van de jazz. Niet dat hij niet houdt van de clubs downtown. Maris geniet gewoon te veel van de confrontaties en gesprekken met genres en musici uit de periferie om voor één richting te kiezen. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de man opduikt in tal van projectpools en in groepen die net buiten de mainstream liggen. Solo gaat hij geregeld een vlammende affaire aan met twee Moogerfoogers en een loopmachine. De band Electric Barbarian vermengt spoken word met hiphop en een vervormde trompet. In het kwartet Kamikaze versmelt hij totale improvisatie met rock - iets wat hij ook doet in 69, een dubbeltrio met twee blazers, twee contrabassen en twee drums. Bij Flat Earth Society (FES) kroop hij zelfs in de huid van Satchmo voor de cd The Armstrong Mutations. En dan is er nog zijn meest klassieke jazzband, Moker - een band die swingt als een rollend ei, niet te beroerd is voor een brok ellingtonia en met evenveel plezier minimalistische free serveert. Het leven kan spannend zijn in de buitenwijken.

Enkele van zijn huidige en voormalige projecten: FES - Flat Earth Society, The Whodads, A Group, Excelsior, Briskey, Moker, Va Fan Fahre, iNtertidal, Jaune Toujours, Electric Barbarian en Rackham.

(bron: muziekcentrum.be - foto: Electric Barbarian)

› Ruth Verhelst | bas

Dat bassisten meestal een vijs los hebben, is een publiek geheim. Maar zelden manifesteerde de 'prettig-gestoordheid' zich zo prominent als in basvrouw Ruth Verhelst. Ze deed haar studies aan de Antwerpse Jazzstudio en speelde vervolgens in verscheidene jazzgroepen. Daarna specialiseerde ze zich in de salsamuziek. Uiteindelijk verzeilde ze bij Novastar - en wie Joost Zweegers' perfectionisme een beetje kent, weet dat 'verzeilen' in dezen nogal een understatement is.

Ze maakt ook zelf muziek - onder meer onder haar pseudoniem Liss Norman , doet productiewerk en maakte al jingles voor Radio 2 en diverse commercials. Daarnaast is ze een uitstekende zangeres, die ooit backing vocals voor Mariah Carey (!) verzorgde. Maar pas vooral op met deze bio: je weet nooit wat waar is of niet.

(bron: noisegate.be - foto: lissnorman.tripod.com)

› Jan Vanlangendonck

Al 14 jaar de vertrouwde stem van verschillende programma's op Radio 1: Het Einde van de Wereld, De Groote Boodschap (elke donderdag om 21.00 op Radio 1), en ook de warme stem bij meerdere één- en Canvas-documentaires.

Tussen de liedjes door, op onze 'Canción de un Amorío'-voorstellingen, las hij verhalen voor over het leven van Pablo Neruda. Nu leent hij zijn stem aan ons uit voor ons 'Winterhanden'-project, en voor 'De Ogen van een Blauwe Hond'. Kom luisteren en overtuig uzelf!

› Raf Coppens

Een naam als een klok. De standup-comedian die we kennen van zijn eindejaarsconférences op VTM, van HUMO's Comedy Cup en vooral van die eindeloze stroom Johan Museeuw-moppen, was in een vorig leven wiskundeleraar. Jarenlang heeft hij les gegeven in het middelbaar onderwijs, van het 3de tot het 6de jaar. Vorig seizoen waren Raf en Bodixel samen op tour in 'Il est cinq heures, Paris...'. Oftewel 'De schonen en het Beest'. Les extrêmes se touchent...

Meer informatie vind je op rafcoppens.be.

› Dierdre Timp

Dierdre Timp studeerde in de zomer van 2004 af aan het Herman Teirlinck Instituut in de afdeling Woordkunst. De eindproductie 'Mottig' in regie van Warre Borgmans werd door jury en publiek geloofd. Met haar eigen eindvoorstelling 'Voorts gaat alles goed' die ze maakte met Ine Cafmeyer, trok ze langs de culturele centra van het land.

In 2004 behaalde ze de RVU-Radioprijs in Hilversum met 'Camiel', een radioportret over haar opa. Sindsdien werkt ze als losse medewerker bij Klara en Radio 1 waar regelmatig radioverhalen van haar te horen zijn.

Want verhalen zijn een passie, op de radio of op het podium.

› Gwen Cresens | accordeon

Gwen Cresens studeerde in 1993 af aan de Kunsthumaniora te Antwerpen met grootste onderscheiding voor accordeon en piano en behaalde er tevens de eerste prijs notenleer. In 1998 studeerde hij af aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen bij Ludo Mariën, voor accordeon en pedagogie, met grote onderscheiding en behaalde tevens met grote onderscheiding de finaliteit kamermuziek. Hij volgde onder andere masterclasses bij Vladimir Subitzki, Wiatcheslaw Semionow, Oleg Sharov, Joseph Macerollo, Roger Eggermont, Philippe Thuriot en volgde een speciale jazz-stage bij de Amerikaanse accordeonist Frank Marocco. Gwen Cresens werkte mee aan verschillende theaterproducties onder muzikale leiding van Bernard Van Lent, bij wie hij tevens jaren les volgde.

Enkele van zijn huidige en voormalige groepen en projecten: Trio Dor (1991-2002), het Filharmonisch Orkest van Vlaanderen, Kommilfoo, Koen De Cauter en Les P'tits Belges, Compagnie Heddy Maalem, Bart Peeters, Luciano Pavarotti, Rick de Leeuw, en Arno Hintjens. Voor een volledig overzicht kan je terecht op 's mans website.

(bron: gwencresens.be - foto © Marc De Clercq)

› Jessie de Caluwé

Jessie De Caluwé is samensteller van 4 CD-boeken: 'Alleen witte bloemen', met gedichten over afscheid, verlies en troost; 'Liefde in woorden', over de onstuimige, onvergetelijke en onsterfelijke liefde; 'Zee van rust' over zorgeloos genieten en 'Als alles thuiskomt' over geborgenheid en gemoedsrust. Met deze pareltjes toonde ze reeds haar talent om woorden te schenken aan het onzegbare. Ze is tevens ankervrouw bij WTV (zuid-westvlaamse televisie) en trekt volle zalen met haar poëzieprogramma's.

Bij ons werkte ze mee aan het project rond Bertolt Brecht, waar ze fragmenten uit zijn leven en verhalen over zijn vluchten las. Meer informatie vind je hier.

(foto: middelkerke.be)

› Luiz Márquez | saxofoon en percussie

Luiz Márquez is geboren in EL Oro, een klein stadje in de siërra van Mexico. Zijn grootmoeder "Doña Conchita" was een gerespecteerde plaatselijke volkszangeres. Als kind vervoegde hij de BSJM, een plaatselijke jeugdorganisatie.

Onder leiding van de gerenommeerde Maestro Sacharias Segura kwam Luiz Márquez voor het eerst in contact met de etnische muziek. Deze muziek beroerde hem diep en meteen startte een nooit gestaakte zoektocht naar zijn etnische muziekverleden. Hij maakt intensief gebruik van allerhande oorspronkelijke Indiaanse instrumenten zoals "Ocarinas", diverse fluiten in bamboe en been, Conchas de Tortuga (schildpad-huizen-drum), Huehuetl (drum bestaand uit boomstronken overspannen met dierenhuid), Teponaztli (bamboedrum) Tevananaris (gedroogde vlinder-cocons), Huesos de Fraile (beenderen), Tambores Taraumaras (Noord-Mexicaanse drum), Trompetas de Caracol (allerhande schelpen). De meeste fluiten zijn door Luiz Márquez zelf gemaakt. Later richtte hij een eigen "band" op, een experimenteel Flamenco-trio, wat resulteerde in een tournee doorheen de USA. In 1984 besliste zijn Belgische vrouw, Kristel Stefens, om terug te keren naar België. In 1986 werkte Luiz Márquez als componist op het IPEM (Institute for Psychoacoustics and Electronic Music). Aan de Rijksuniversiteit Gent (nu: Ugent) wordt Luiz Márquez door Louis De Meester geïntroduceerd als componist.

Luiz Márquez legt in zijn muziek een link tussen het Noorden en het Zuiden, met knipoogjes naar de magie van de traditie en de blues. In de expressie van zijn muziek legt hij een bijzonder accent, namelijk op de relatie tussen de natuur en de mens.

(foto: luizmarquez.net)

› Anne Niepold | accordeon

Anne Niepold speelt van kindsbeen af accordeon en volgde les bij o.m. Didier Laloy en Bruno Letromp (Frankrijk), de twee grootmeesters van de diatonische accordeon. Momenteel studeert ze compositie aan de jazz-afdeling aan het conservatorium te Brussel. Ze speelde reeds vele malen in binnen- en buitenland op gerenomeerde festivals als Rudolstadt. Ze maakte reeds deel uit van allerhande projecten, waaronder de Zinnekesparade en richtte haar eigen groep op: Deux Accords Diront. Ze is ook een veel gevraagd stagebegeleidster, o.m. bij Muziek Publiek (Brussel) en Borzée. Anne werkte mee aan de tweede cd van Bodixel als gastmuzikante.

› Marc De Maeseneer | saxofoon

Marc studeerde af aan het conservatorium te Gent en volgde saxles bij Frank Vaganée. Hij is docent jazzsaxofoon en ensemble aan de kunstacademie te Knokke en aan de muziekacademie te Gent. Speelt alt-, tenor-, sopraan- en baritonsax. Hij is de vaste saxofonist van Olla Vogala (klassiek, folk, jazz), El Tattoo Del Tigre (mambo bigband), The Whodads (surf-mambo), Excelsior (straattheater), Back Back (jazz), les banquets nomades, Microcosmos (live filmbegeleiding), vensters (kindervoorstelling), Lady Lynn & The Magnificent 7, Banda Azufaifo (project Dick van der Harst) en was sessiemuzikant bij o.a. Deus (rock), Thou (rock), Magik Ballet Ensemble (jazz), Janez Detd (rock), internationals (ska), ... Met deze groepen werkte hij in totaal mee aan een vijfentwintigtal cds, waaronder Gnanomo en Fantoom (Olla Vogala), Sahara, Bongo Festeris en Hawaii five-o (The Whodads), El Tattoo Del Tigre en Sencational (El Tattoo Del Tigre), Cosmic Relief (Magik Ballet Ensemble), The Ideal Crash (Deus), High Tide (The Revelaires), Put us in time en Weak Lady (Thou), ... Marc was gastmuzikant op de tweede cd van Bodixel.